Sandrina's Persoonlijk Rome - Programma’s voor Romereizen

Rome blijft haar geheimen vrijgeven…

Ben je wel eens in het klooster van Trinita dei monti geweest? Nu is je kans.
De zaal waar ooit de beroemde bibliotheek van de orde zich bevond is nu opengesteld voor bezoek. Deze bibliotheek is letterlijk gebouwd bovenop de kerk, de muren moesten ervoor verstevigd worden!

Hoewel de bibliotheek zelf verloren is gegaan heeft een jarenlange restauratie het plafond weer in oude luister hersteld. Het de grootste plafondschildering op hout in Rome. De schildering heeft een illusiekarakter zoals we dat kennen uit de Sant’Ignazio: de schilders kwamen waarschijnlijk uit de school van de grootmeester van de optische illusie Andrea Pozzo, die ook in het klooster van Trinita dei Monti het prachtige refectorium beschilderde.

Het is geen toeval dat de schildering is gemaakt op basis van de mathematische van de optische illusie. De broeders waren daar erg in geïnteresseerd. Behalve de belangrijkste heilige Francesco Paola, zul je ook afbeeldingen van beroemde 17e -eeuwse wetenschappers vinden.

Om de voltooiing van de restauratie te vieren, is er een site-specifieke installatie van moderne kunst: Hypothese de Lecture, met diverse onderdelen, die allemaal verwijzen naar lezen en leren.

Maar de echte grote premie is natuurlijk het schitterende uitzicht over de daken van Rome en de karakteristieke torens van de Trinita dei Monti.

Nog tot 7 nov. te bezoeken. Wo-vr-17.-20, za-zo 12-20. Toegang gratis. Ingang links van de kerk, bij de ingang van het klooster.

Yeah! De kop is eraf, vanaf nu werk ik samen met aan mijn Magnum Opus!

In het programma van Eva bouwen we aan onze podiumkracht, vanuit wat jij te vertellen hebt, wat jouw drijfveer is, en wat jouw geschiedenis is.

Sinds de publicatie van mijn boek “Spiegels van Rome, gids in zeven eeuwig actuele thema’s”, is de historicus in mij weer volop aan de slag. Die wil ik nog beter over het voetlicht brengen in optredens en publicaties.

Die achtergrond deel ik met Eva, die ook als historicus is begonnen. En nu wil het geval dat we ook allebei een grote liefde voor Rome hebben, dus extra leuk om me aan de groep voor te stellen met het Colosseum als achtergrond.

Voor wie nog me nog niet zo lang volgt is het filmpje in mooie introductie op mijn benadering is om over Rome te vertellen. Want Rome is en blijft die schatkist aan verhalen - de vraag is alleen wat doe je ermee.

Wordt vervolgd!

Odysseus en Aeneas komen uit dezelfde wereld: de wereld van de Middellandse Zee waar verhalen al eeuwen worden herverteld en doorverteld, Telkens opnieuw worden daar betekenissen in gevonden, zoals nu in de veelbesproken film ‘Odysseus’ van Christoper Nolan. In het Colosseum kun je een mooie tentoonstelling zien over de reis van de verhalen van Troje, die in Rome hun weerklank vonden in de stichtingssage van de stad. De Trojaanse held Aeneas, afstammeling van Venus, komt na de oorlog na vele omzwervingen thuis op de kust van Italië. Het is zijn lotsbestemming. Zijn lijn wordt voorgezet tot uiteindelijk Romulus en Remus, die Rome stichten.

Maar wat weten we van het historische Troje? Op de tentoonstelling zie je hoe de stad letterlijk 9 levens heeft gekend. Er zijn stukken uit de oudste geschiedenis van de stad te zien. Het verhaal van de Trojaanse oorlog is niet alleen mythologie blijkt uit de archeologie. In de verhalen die daarover verteld werden, krijgen de goden een grote rol. Duik in deze mythische, mythologische maar ook historische verhalen over Aeneas, zijn vader Anchises en zoon Ascanius, over Venus, Poseidon en Juno, en de helden van de oorlog Achilles, Hector en Odysseus. Helena, om wie het allemaal te doen was, heeft slechts een bijrol.

Nog tot 18 oktober te zien in het Colosseum, inbegrepen in het normale kaartje 24H.

Odysseus mythologie Rome Trojaanseoorlog Homerus Aeneas Illias

Kunst en koelte gaan perfect samen: dat bewijst deze warme zomer in Rome maar weer.

Ik was in WeGil gebouw in Trastevere. Het gebouw uit 1937 alleen al is een bezoek waard. Het is een prachtig voorbeeld van de Italiaanse rationalistische architectuur uit de jaren dertig: veel licht, strakke lijnen en verrassend ruime interieurs. Architect was Luigi Moretti. Ooit werd het gebouwd als jeugdcentrum voor de fascistische partij, en je ziet nog veel verwijzingen, o.a. de grote kaart van het Mussolini’s imperialistische droom in Afrika. Nu is het een hele prettige culturele plek.

Op dit moment is er een tentoonstelling met 120 grafische meesterwerken van Renoir, Picasso, Miró, Chagall, Matisse en Fontana. Juist omdat het grafiek is, zie je heel direct hoe deze kunstenaars experimenteerden met lijn, kleur en compositie (dat heb ik uit de beschrijving).

Na afloop hoef je niet meteen weer de hitte in. Op de eerste verdieping zit een fijn café waar je rustig kunt zitten met een koffie of een lichte lunch.

Wil je heel even ontsnappen van de drukte en de hitte?

Neem dan het groene zijpad op de Capitool. Het is een smal pad tussen de steile trappen van de Ara Coeli kerk en de Cordonata van Michelangelo in.

Deze romantische pergola werd in de 19e eeuw bedacht men een wandelpad op de helling van de Capitoolheuvel die Piazza del Campidoglio verbond met piazza Ara Coeli.

Het pad loopt door wat voorheen de tuin van de Frati Franciscani was, voordat zij hun terrein grotendeels moesten overdragen aan de Staat. Jarenlang verwaarloosd en gesloten, is deze passage onlangs weer geopend. Zelfs de fontein in de tuin is gerestaureerd en klettert weer vrolijk water.

Ik kan niet wachten om in de lente onder de waterval van geurende blauwe regen te lopen!

Heb je je wel eens afgevraagd wat er áchter het rooster, de zware ijzeren luiken, in het altaar zit? In de Scala Santa (Heilige Trap) kun je een onverwacht kijkje achter de schermen nemen.

In een mooie fototentoonstelling worden de eeuwenoude, prachtige en kostbare objecten getoond, die de grootste heilige schat van de Kerk vormen. Het zijn de reliekhouders: de kistjes, dozen en doeken, waarin de resten van de heilige martelaren worden bewaard.

Voor ons lijkt die reliekenverering heel ver weg. Maar vergelijk het met hoe je de trouwring van je ouders bewaart, waarschijnlijk op een speciale plek, misschien wel in een extra mooi doosje. Zo af en toe kijk je ernaar en haal je herinneringen op. Of een stukje van de Berlijnse Muur, of het t-shirt met de handtekening van je voetbalidool.
Zo was het ook in de middeleeuwen met relieken. Heiligheid is iets dat op het diepste niveau ook het lichaam zelf verandert. De resten van de lichamen van de martelaren zijn dus niet alleen een symbool, maar in zichzelf heilig. Het bezit van relikwieën gaf status en gezag.
Geen wonder dat in het middeleeuwse Rome deze schatten met de grootst mogelijke eerbied werden behandeld. De belangrijkste collectie bevond zich in het Patriarchium, de bestuurscitadel rond de kerk van Sint Jan van Lateranen, vandaag de dag vrijwel helemaal verdwenen. In het Heilige der Heiligen, de privé-kapel van de middeleeuwse pausen, staat een altaar waar deze stukken in gesloten waren. Het belangrijkste Christus-icoon van de stad waakt over de schat aan vroomheid. Non est in toto sanctior orbis locus. Er is geen heiliger plek in der hele wereld.

‘Thesaurus Pietatis’ is te zien tot 31 augustus

In de stille zijstraatjes van de statige Via Giulia vind je het Oratorium del Gonfalone. Alles in deze omgeving ademt Renaissance, barok, adellijke palazzi, geestelijke instellingen en kerken.

Ooit was het oratorium de plek waar de leden van de aartsbroederschap van de Gonfalone (banier) samenkwamen, een religieuze lekenvereniging die al sinds de 14e eeuw bestond. In de tijd van de contrareformatie (2e helft 16e eeuw) beleeft de broederschap haar grootste bloei en een eigen gebouw kan worden neergezet. Voor de decoratie worden verschillende schilders aangezocht waarvan een deel ook in het Vaticaan werkzaam is. De leden van de broederschap sponsoren de fresco’s.

Het resultaat is als een kijkdoosje over Rome in de Contrareformatie, over hoe de nieuwe (oude) uitgangspunten van het geloof in de praktijk werden vormgegeven.

In deze zaal werd vanaf het begin af aan muziek opgevoerd, met name het genre van de oratoria: geestelijke muziek, met drama en verhaal, maar zonder enscenering. Nu is de zaal een concertzaal, die met enige moeite overeind wordt gehouden door gedreven vrijwilligers, met een interessant concertprogramma.

Iedere keer dat ik er ben treft me weer de rijkdom en de diepgang van waar deze zaal voor staat. Ik zie het als een perfecte lens om te begrijpen hoe banden met de kerk alle aspecten van het stedelijk leven in Rome heeft gedomineerd.

Voor jou bezoek kan ik een exclusieve openstelling regelen, en vertel ik je alles over het verhaal van de Broederschap, de fresco’s en het leven in pauselijke Rome. De vergoeding is ook voor kleinere groepen haalbaar. Voor een grotere groep is zelfs de toelichting met een speciaal concert met muziek uit de tijd (met toelichting) denkbaar! Dat zou helemaal mooi zijn….Laat het me weten als je interesse hebt!

Muziek: Enrico Torre (countertenor) Angela Naccari (clavecimbel)



expertgidsrome

Zo’n VR-bril bij de Circo Massimo experience is misschien niet het meest elegante gezicht. En je haar raakt er danig van in de war Maar het werkt.

Niet omdat de techniek zo hypermodern is. Die is gewoon goed genoeg. Voor mij was het sterke punt dat deze VR je blijft voelen waar je staat.

In het dal tussen Palatijn en Aventijn, wat nu een vlakte lijkt, zie je ineens met de VR wat hier ooit was. Niet alleen de wagenrennen, al waren die natuurlijk de echte volksspelen van Rome. Maar ook een andere laag: rituelen, processies, goden, macht en de mythische begintijd van de stad.

Deze VR laat je dus niet met een knap filmpje verdwijnen in een kunstmatige wereld. Hij legt een historische laag over de plek zelf. Met een route langs verschillende punten krijg je ook verschillende perspectieven te zien.

En precies daardoor gebeurt wat Rome zo goed kan: het verleden schuift even over het heden heen.
Reserveren wel aanbevolen.

Heb je wel eens goed gekeken naar de achterkant van het Pantheon, aan de Via Della Palumbella? Wat is eigenlijk die ‘doos’ die daarachter staat?

Velen zullen het met me eens zijn: het Pantheon blijft een van de meest fascinerende monumenten van Rome
Sinds kort kun je nu ook ruimtes áchter het Pantheon bezoeken: de begeleide tour heet “Oltre il Pantheon”.

Deze structuur is een verbinding met de achterliggende basilica van Neptunus’, gebouwd door Marcus Agrippa in 25v Chr, toen deze het Marsveld onder handen nam.

Het tussenstuk is gebouwd ten tijde van Hadrianus (zo’n 150 jr later), nadat het oorspronkelijke Pantheon van Agrippa al diverse keren was verwoest en opgebouwd.

Hoewel je er wat snel doorheen gejaagd wordt bevat deze nieuwe opstelling zeer interessante presentaties over geschiedenis en context van het Pantheon. Voor de liefhebbers is dit echt een verdieping op de kennis en begrip van@het gebouw.

Eén van de issues die in de nieuw opengestelde ruimtes wordt getoond, zijn de belangrijke aanwijzingen dat het huidige Pantheon is gebouwd onder Trajanus, een is afgemaakt door Hadrianus zijn opvolger. Die corrigeerde een statisch probleem in de muur van de rotonda met die steungebouw. Ik vond het zeer de moeite waard, en zou zeker vaker gaan.

Makkelijk te boeken via de site van Musei Italiani. Gegidste tours in Italiaans en bijna verstaanbaar Engels.